Leb Değmez

Lebdeğmez veya dudak değmez, halk edebiyatında, atışmada icra edilen bir söz sanatıdır. Dudakların birbirine değmesiyle çıkan harfleri kullanmadan yapılan atışmaya denir. Aşıklar dudaklarının arasına, dik pozisyonda bir iğne yerleştirip "doğaçlama" olarak, içinde b, f, p, m, v harfleri bulunmayan sözcükler kullanarak hem çalarlar hem de atışırlar.

Şu dünyada  dert çekene ortak ol

Çok gülenin gözlerinden yaş gelir

Şuurluya, kısa gelir uzun yol

Düz görene gündüz gözü loş gelir

Don tutunca aşikardır yağan kar

Zehiri zerk eden geceden kalkar

Gözle gördüğünü edince inkâr

Akılsıza koyun yünü taş gelir

Aklı kaçık günü çıra gördükçe

Uzar gider ağız zehir kardıkça

Söz anlayan aka kara sürdükçe

İnançsıza  keskin sirke nuş gelir

Suni yerin yeşillikse çorak dur

Rızkı için ağlayana kurak dur

Uğrursuzdan uğultudan ırak dur

Hiddet kusan günün sonu tuş gelir

Kel görünen saç telini çalarken

Cesur olur hülyalara dalarken

Sırtında yük ulul orta kalırken

Eşek yükü, akılsıza kuş gelir

Aka ak dedikçe geri kalana

Gökkuşağı gerek, rengi solana

Söz dokunur ense kalın olana

Hınzır eti, leş yiyene hoş gelir

 

Aras olduk sözü söze katana

Kulakları tıkadık, nara atana

Dünya aşktır, ağustosta yatana

Saz çalanın arkasından kış gelir

İshak Aras ( mihman) 

Söke Aydın