Online Üye
Online Ziyaretçi
Nisan'da kar yağdı o sene,
Üşüdü kiraz ağaçları,
Olmadı hiç kiraz.
Ceketimde sende kalmıştı o akşam,
Üşüdüm biraz.
Oysa seninle bahar konuşmuştuk.
Dört yapraklı yoncalar arardık,
en güzel dileklerimize.
Bir cekete sığardık,
akşam serinliğinde.
Dizlerimiz çimen yeşili,
ayaklarımız nisan çamuru,
En az toprak kadar severdik yağmuru
Aşk demekti bize camların buğusu.
En güzel kalpleri biz çizerdik
Olur olmadik şeylere en çok
biz gülerdik.
Bazen dolaşırdık sahilde,
Ben denize Taş
Sen bana bakış atardın
Nazlıydında biraz
Sen nazlandıkça ben
alttan alırdım,
Nazında pek uzamazdı hani,
kıyamazdın
Alinganım biraz herkes bilir
Sen de bilirdin huyumu,
Kıramazdın.
Esen rüzgarlarda uçurtmaları izlerdin
Bense benim savrulan saçlarını,
Rüzgar kesilince üzülür
Çatardın kaşlarını
Zile basan yaramazlar gibiydik.
çöplüklerdeki kedileri korkutur
Küçük çocuklara göz kırpardık
Bizim de olacaktı,
Çocuk belki nasip,
Kediyse garantiydi bee..
Sabahları işe giderken
Sen pencereden bakacaktın
Akşam dönüşte de
ben bakacaktım,
Yolumu gözlüyor musun diye.
Düzenli bir adam olacaktım
Bütün kadınlar bundan
Muzdarip derdin,
Çoraplarımı ortalık yere
Atmama sözü bile vermiştim oysa,
Her ayrıntıyı hayal ederdik seninle,
Derli toplu bir yuvanın odalarına sadece
aşkımız dağılacaktı Ama,
Ama
Nisan'da kar yağdı o sene,
Üşüdü kiraz ağaçları.
Olmadı hiç kiraz.
Zaten ceketinde bende kalmıştı
O akşam,
Üşüdüm birazzz.
Volkan Gülbitti
Yazarın