Kiraz Ağaçları

Nisan'da kar yağdı o sene,

Üşüdü kiraz ağaçları,

Olmadı hiç kiraz.

Ceketimde sende kalmıştı o akşam,

Üşüdüm biraz.

Oysa seninle bahar konuşmuştuk.

Dört yapraklı yoncalar arardık,

en güzel dileklerimize.

Bir cekete sığardık,

akşam serinliğinde.

Dizlerimiz çimen yeşili,

ayaklarımız nisan çamuru,

En az toprak kadar severdik yağmuru

Aşk demekti bize camların buğusu.

En güzel kalpleri biz çizerdik

Olur olmadik şeylere en çok 

biz gülerdik.

Bazen dolaşırdık sahilde,

Ben denize Taş

Sen bana bakış atardın

Nazlıydında biraz

Sen nazlandıkça ben

alttan alırdım,

Nazında pek uzamazdı hani,

kıyamazdın

Alinganım biraz herkes bilir

Sen de bilirdin huyumu,

Kıramazdın.

Esen rüzgarlarda uçurtmaları izlerdin

Bense benim savrulan saçlarını,

Rüzgar kesilince üzülür 

Çatardın kaşlarını

Zile basan yaramazlar gibiydik.

çöplüklerdeki kedileri korkutur

Küçük çocuklara göz kırpardık

Bizim de olacaktı,

Çocuk belki nasip,

Kediyse garantiydi bee..

Sabahları işe giderken

Sen pencereden bakacaktın

Akşam dönüşte de

ben bakacaktım,

Yolumu gözlüyor musun diye.

Düzenli bir adam olacaktım

Bütün kadınlar bundan

Muzdarip derdin,

Çoraplarımı ortalık yere

Atmama sözü bile vermiştim oysa,

Her ayrıntıyı hayal ederdik seninle,

Derli toplu bir yuvanın odalarına sadece

aşkımız dağılacaktı Ama,

Ama

Nisan'da kar yağdı o sene,

Üşüdü kiraz ağaçları. 

Olmadı hiç kiraz.

Zaten ceketinde bende kalmıştı

O akşam,

Üşüdüm birazzz.

Volkan Gülbitti