İki İşaret

Bir işaretti bu ,
Gözlerini kapatması ay`ın.
İnanmadım,inanamam gerçi,
Döndüğüne dünyamın.
Hangi dönen nesne hareketsiz durur.
Ya da,içindeki etkilenmez ,
Koca bir yalan,
Yuvarlak olduğu dünyanın...
Onlar asılı semada,
Tutan eli bilmeli.
Bulut kapatan yüzünü silmeli.
İnsan cehallette çağ atlamış,
Bilmem ki neremizle gülmeli(!)

Ay tutulmuş dediler,hani tamtamlar.
Velev ki tuttu onu yamyamlar.
Gücü kendinden menkul anlamayanlar.
Güneşe hükmün geçer mi.
Hani kanadın,kanatsız kuş uçar mı...

Zamana attığım her gül ,taş oldu başıma.
Zebaniler albızlar şehvetinde uykunun.
Bir yığın gruh,dibini buldu rakının.
Tutarlar güneşi çıplak elle,
Ay`ı kovarlar o mahçup güzelle.
Şarkılar sarhoş tınısı yok bu gece.
Tutuldu mu bilmem amma,
Sürer çağlar ötesine bu bilmece.

Üç ayların meşvereti dillerde.
Kimi bülbül olmuş yare yanar.
Ağlıyor kiminin yüreği o sevgiliye.
Piri pak bu gece kalpler,
En güzelini enel hakka sunar...
İşte bu gece ay da,güneş de...
Kanadıkça kanar...