Tuaf Bir Güne Uyandım
TUHAF BİR GÜNE UYANDIM
Tuhaf bir gün,
Ne bileyim işte.
Ağlamaklı gözlerim.
Bir fırtına var yüreğimde ,
Dalgalar dalgalar
Kıran kırana
Karadeniz gibi çarpıyor
Kalbimin duvarlarına...
Tuhaf bir gün,
Ne bileyim işte.
İçimde isyan
Kime ve neye
Onu da bilmiyorum ya.
Acımasızca gidenlere mi ?
Param parça dağılan,
Yok olup giden aileme mi ?
Yapayalnız geçen yıllara mı ?
Sevdiğim kadar sevilmeme duygusu mu?
Gece mi
Gündüz mü ?
Bilmiyorum.
Bilmiyorum işte...
Tuhaf bir gün,
Ne bileyim işte,
Bir özlem var içimde.
Sanki hiç bitmeyen, bitmeyecek olan.
Yalanlarla örülmüş, dört bir yanım sanki.
Herkes bir şey söylüyor,
Herkes bir şey anlatıyor.
Ama boş boş geliyor bana.
Samimiyetini kaybetmiş insanlar
Çıkar peşinde herkes.
Nedir bu bilmiyorum ki?
Gülmeler
Ağlamalar yalan.
Sevmeler,
Vaatler,
Sözler yalan.
Bitmeyecek bu içimdeki isyan
Biliyorum.
Derin yaralar var.
Geçmiyor.
Gitmiyor terk etmiyor.
Bırakmıyor yakamı.
Nereye gitsem
Nerde olsam benimle.
Bağrımı zehirliyor
İçimde sürünen yılan.
Sahte yangınlar var çevremde
Herkes kendi işinde
Birtek ben yanıyorum,
Birtek benim haşrolan...
Tuhaf bir gün,
Ne bileyim işte,
Böyle bir güne rastlamadım,
Uyanmadım geçmişte...
Gülümser Demiral
23 kasım 2025
(
Tuaf Bir Güne Uyandım başlıklı yazı
gulumser-demiral tarafından
31.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
