Sel  gibi akýp giden senelerin peþinden,

Feri sönmüþ gözlerle, bakarak aðlayalým.

Kimler geçmiþ bu handan, kim kopmuþ kardeþinden,

Yüreklerde meþale, yakarak aðlayalm.

Güneþten su damlatýp, yarayý daðlayalým.

Feryat-figan etsen de, giden gitmiþ bir kere,

Seneler duygularý törpülemiþ ne çare,

Boranla savrulmuþsun, her uzvun pare pare,

Gel! Kendi yaramýzý, sararak aðlayalým.

Deþmeden kabuðunu, el sürüp baðlayalým.

                           Gelecek yýllar için, geçmiþle barýþarak,

                           Ýnsanlýkta herkesten, daha çok yarýþarak,

 Akan gözyaþlarýnýn, içine karýþarak,

Bir yol bulup denize akarak aðlayalým.

Arkýmýzdan taþarak, coþalým çaðlayalým.

Yarasýný pansuman, eyleyerek sinenin,

“Gelecek yýlda” deme, sen benimsin ben senin,

Son gününün üstüne, geçip giden senenin,

Omuzlarýna binip, çýkarak aðlayalým.

El deðmemiþ sayfada geçmiþi saðlayalým.

Ayser özbakýr