Çorak bir bozkır gibiyim huzurunda…
Ne bir ot bitmiş bugüne kadar toprağımda,
ne de bir hayra uzanmış elim.
Hakkıyla zikredemedim Seni.
Hakkıyla el açıp yalvaramadım bile.
Bir damla gözyaşı dahi dökemedim
huzurunda.
Gafletimi affet Yarabbi.
Sana layık kul olamadığım hâlde
huzuruna geldiğimde
“Kulum…” demeni istiyorum;
cüretimi affet.
Sen hep yanımda olduğun hâlde
Sana uzak kaldım.
Senden başka her şeyi aradım
ama Seni hiç aramadım.
Her gün adım adım ilerlemem gerekirken
ayaklarım hep geri geri gitti.
Yerimde saydım…
affet.
Aşkından ağlaması gereken gözlerim,
dünyevî arzular uğruna yaş akıttı.
Dünyevî sevgileri kazanmak için
can attı.
Affet…
Seni ağırlaması gereken kalbim,
Senden başka her misafiri ağırladı.
Affet.
(
Kulun Yolculuğu başlıklı yazı
Seyyah sufi tarafından
2.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
