KIT KANAAT
Azla yetinmeyi bil demişti annem,
İnsan, neden eksikliğe alışmalı ki demiştim,
Anlarsın demişti bana,
Anladım,
Ben,
Kaderle bile kıt kanaat yaşıyorum.
Ekmek arası yaptım özlemini,
Günde üç öğün,
Hatta günde beş vakit,
Olmadı geceyi de ekleyerek,
İçine bolca gözyaşı da dökerek, uykuya dalıyorum,
Ama kimseler görmüyor
Ben,
Acımla bile, kıt kanaat yaşıyorum.
Yazdıklarımı siliyorum bu aralar,
Yazıyorum siliyorum,
Siliyorum yazıyorum,
Sonra sessiz notalarla, Çığırtkan besteler yapıyorum,
Biraz Nihavend takılıyor boğazıma,
Hicaz yutkunuyorum biraz da,
Ben,
Efkarımla bile kıt kanaat yaşıyorum.
İnsan sevdiğinden yetim kalır mı,
Kaldım işte,
Sevmeleri yarım, acıları tam doz aldığım günlerdeyim,
Bir tek sensizlikte cömertti hayat,
Geriye kalan ne varsa sana dair,
Katık ettim ömrüme,
Ben,
Yokluğunla bile, kıt kanaat yaşıyorum.
o8.o1.2o26
Şiir Akademi
Adem Efiloğlu & Meddah Halil
(
Kıt Kanaat başlıklı yazı
ŞEHRİNAZ tarafından
11.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
