Evvelden yazdığım ne varsa hepsi birer gölge ,taklittir
Bu şiir ise; bir milattır,senin ruhumdaki ilk ve son hakikatindir
Sen nasıl oldu da istisna-i küll oldun,
Zatına mahsus bu kelamları söyletir oldun,
Bir cevher-i nadire ki ,her daim vuzuh peşinde
Gönlü bin kilitli kale ,aklı ilmin güneşinde,
Bir mehtabın efsununda açılır oldu,
O mukaddes açılış ki en saf ruh beyanı idi.
Lakin ham bir nazar ,o yüce manâyı menzile yordu,
Ummanı dar bir kalıba ,kaba bir hükme sordu
Gönlümün şeb-istânında hâlâ o ilk yangının hârı var,
Lakin senin ufkunda sadece gubâr var
Öyle bir hicran-ı mecbur ki bu ,sanma ki hiddetten
Canı tenden ayıran bir neşterdir ki bu adavet değil safiyetten
Bir ihmâl-i cevher değil bu,bizzat senin gaflet-i mutlakındır,
Zira Güneş sönmez ,sadece sen gözünü yumarsın
Oysa benim gözümde sen bir mebde-i hicransın,
Hikâye sandığım sevdaların alimiymişsin
Evet,sen o kaleden içeri sızan ilk ve tek muzaffersin,
Lakin bu şiirle mühürlenen;hem o büyük sevda,hem de bu son sefersin,
Seni severek ölmek varken ,senin yüzünden sensiz kalmaktır senin adın
Seni sevmek kendi kiyametimi ellerimle sermektir,
Bazen bir uçurumda bir çiçek dermektir,
Sonucunu bildiğim oyuna yenilmektir
Gönlümün ummanında hâlâ o derin sızın bakî
Sığlığında boğarsın mebde-i aşkı,sen ki bu nadide uyanışın ilk mihmandarı,
Taşıyamadın omuzlarında o efsunlu ve ağır baharı
Oysa ben seni;kendimden dahi sakladığım o yerde sevmiştim
Bilinmez bir iklimden gelip,ruhumun durgun sularına dokundun,
Ben bir sükût kalesiydim,sen ise o kaleye ilk defa okundun
Hiç bilmediğim bir sızının,nâzenin uyanışın adıydın,
Zihnimin soğuk ışığında, kalbimin ilk ve tek feryadıydın
Ey, gündüzleri susan riyâ zifirde cüret bulan nidâ,
Onurum bir kilittir dile,artık sükûta mecburumdur
Kalbim bir mühürdü, sen o mührü bir yasak sandın
Oysa o bir sığınaktı;sen kendi gafletinde bir yabancı gibi kalakaldın,
Dönüp bakmadın yıkılan o kaleye ,o muazzam inkisâra
Bana düşen ise sevdama veda,
Ey sevdam,idrakin bu yangına yetmediğinde, soğumuş küllerimi avuçlayacaksın,
Geç olduğunda gölgesinde sönük bir mumla bekleyeduracaksın
Ne yazık ki Güneş doğdu sevdam artık yalnız cebine hasret koyacaksın
Didem Sevim ÇAPKURT
