Online Üye
Online Ziyaretçi
9
Totem grubun izole düzenli aidiyet ilişkisi içindeki kadınlık, gruba çocuk veren poligam bir ilişkiydi. Poligam izole yaşama göre, izole yaşamı açıklayan düzen ilişkisiydi. Poligami de kişi mirası taşıyan bir eş kavramı bilinemezdi. Kişi mirası ortaya konamazdı. Ve kişi mirası yoktu. Her şeyi kendi koşulları içinde ilişkilendirmelidir.
Bugünkü köleci düzenli mantık ilişkileri olan eş ve evlilik mantığı ile ilahi ittifaklı sürece bakarsak süreci anlamamız olanaksızdır. Hatta bugünkü mantığa göre süreci karalarız. Bu poligami ilişkisi sürü dönem poligamisi gibi de olmayıp, izole bir alanda; izole bir nüfusun geçim şartlarında doğan korunmacı kaynak dağılım ilişki sınırlamasıdır.
Natidum kadını lığı meşrulaşması içinde olan böylesi sosyal mana anlayışına göre bu kutsal kadınlar; totem bazlı karşıt grupları, natidum kadın aracılığı ile gruplar arasındaki temas ve ilişkiyi düzenliyorlardı. Bu tensel dokunumla birbirinin ilahi kardeşleri oluyorlardı.
Tapınak doğumlu çocuklar doğuranın veya hiç kimsenin olmuyordu. Tapınak denen güvenli yere yani tapınağa ait çocuklar oluyordular. Çocuk bir gruba verilip o gruptan herhangi bir kadından süt emmiş olmakla o gruba ait oluyordu. Bu, totem yasa gibi oluşan ilahi yasaydı.
İzole grup ilişkilerine göre tapınakta doğan çocuklar yeryüzünün ilk melezleriydi. Melez doğumlar iki gruba ait izole totem kültürün ve izole biyolojinin bileşim, meleziydi. İzole totem kültür ve izole totem biyolojisi etnik oluşun temeliydi. Melezlik etnik oluşa vurulan ilk darbeydi.
İşte tapınak doğumlu olmakla ortaya çıkan melez çocuklara insan denecekti. Melez olan ve her bir grubun gruplar kültürünün ve izole gruplar biyolojisinin görünüşünde olan bu melez çocuklara, ilah hem cinsimiz olan ittifaklar; kendi melezlerine İNSAN ADINI vereceklerdi.
Melezler karşıt ilahlar görünüşlüydü. Artık ön ittifak içinde ittifak içi ilişkilerde doğacak olacak çocuklar giderek yasak doğumlara dönüşecekti. Tapınak doğumları esas ve meşru olacaktı. Köleci dönemin miras kaygısı nedeniyle köleci mantık; şimdiki evlilik sosyal kurumunu ortaya koydu. Bu kes de köleci yapı içinde evlilik dışı ilişkiler yasaklanacaktı.
Ama bir zamanlar ittifakın tapınak doğumları kutsiyeti, totem kardeşler ilişkisini ve köleci evlilik dışı ilişkilerin yasaklandığı dönem içinde dahi, eski adetler gizli gizli ve atalar yolu kutsiyeti ile bir gelenek olarak sürmeye devam edecekti. Bu anlayışlar gizleniciydi.
Şimdi içinde bile hala gizli sürdürülen kutsal tapınak doğumlarına “tapınağın ruhu” denirdi. Tapınağın ışığı denirdi. Tapınaktan doğum vs. deniyordu. Daha sonra kutsal ve güvenli yer algısı olan tapınaklar, mülk ve köle sahibi köleci sistemle birlikte; mülk sahiplerini temsil eden PANTEON SERGİCİLİĞİN, TEŞHİRİNE DÖNÜŞECEKTİ.
Panteon içine yeni mana anlayışı olan kişisi El ‘in yontu veya ikonları konacaktı. EL iman inancı olan simgeler panteon içine yerleştirilecekti. El iman anlayışı içinde mülk sahibi El kamuya ait malı ve mülkü seçilmiş kişilere veren manaydı. El e iman ve Ele inanç anlayışı mülk sahibi kişi korumacı lığıydı. Ve mülk sahibi kişi kayırmacı lığıydı.
El köleci dönemi başlatan mana ve köleci döneme ait mülk sahibi kişisi mana anlayışıydı. Malı olmayan kişinin koruyucu El i yoktu. Mülkü olmayanlar, mülk sahibi kişilerin El i olan köleci meşruiyeti tasdik edip, iman ediyorlardı.
10
Mülkü olmayanlar mülkü olan Avram’ın kişi tanrısını tanıyorlardı. İbrahim ‘in kişi tanrısı El Şaddayı tanımak, İbrahim ‘i (Avram ’ı) tanımaktı. Bu bağlılık ahdiyle yeni inanç hüviyeti olan milletler (kavimler) oluşuyordu. Musa ile birlikte El e, El ohim ve yine kişi El ‘i olan Rabbe Yehova denecekti.
Mülkü olmayan kişiler mülk sahibi olucu kuru hevesle Yahova’ya teslim oluyorlardı. Yehova’ya sığınarak; geriye doğru Avram’ın (İbrahim’in) El ’inde korunma ve mal mülk talebinde bulunuyorlardı. “ Ben Atam Yakup ’un, İshak ‘ın, İbrahim ‘in tanrısı olan El ‘e inandım” diyorlardı.
Totem dönem düzenli grup çevrim eksenini; doğru yerden, totemi manadan başlatıyordu. Köleci sistem köleci sistem çevrimini yanlış yerden başlatıyordu. Kolektif emeğin ortaya koyduğu değerleri mülk sahibi gibi tuhaf bir anlayışı eksen yapmakla süreci başlatıyordu.
İbrahim’in, İshak ‘ın, Yakup ‘un kişisi EL mana anlayışının simgeleri olan El İLAHLAR yani bugünkü deyimle tanrılar ve put denecek, yontu baal taşları panteona konacaktı.
Musa ‘nın altın inek tapımı, Mısırdan çıkan yoksul halkın eskinin kişilere mülk veren mülk sahibine bağlılıklarını belirten topluma yabancılaşma anlayışı içinde mal umma inancını ile başkasına ait bir mülkün, mülk veren mülk sahibine aitlik geleneğini sürdürme anlayışıydı.
Tapınak kadınlığı köleci sistemden önce ve o günün koşullarında tarihi bir misyonla tarihi bir görev yapmıştı. Tapınak kadınları eskinin yamyam gruplarını ve şimdiki üreten grupları birbirini birbirlerine göre temas edilir yapmıştı.
Tapınak kadınları ilahi grupları birbirine yakınlaştırıp kaynaştıran bir mana hareketidir. Grupları temas edici bir aidiyet kimliği kazandırmanın görevlendirmesiydi.
İlah ve totem ortaklaştıran mana anlayışıydı. Totem, grup içi ortaklaşmayı simge ediyordu. Totem izole dönem ortaklaştırması olmakla grubunu izole alan içine bağlayan mana anlayışı iken İlah; üreten ilişkileri dış dünyaya açmanın mana anlayışıydı. İlah ittifak ortaklığı ahdi mana ediyordu. İlah etnik mantığı yıkan anlayıştı.
İlah yine bir ortaklaştırma ilişkisi olmakla birlikte üreten grubun iradi mana gücüydü. İlah, ittifak eden grup kişileriydi.
Bir yasa işlevsel ve inşacı bir kaynak ilişkisi ise o yasa grup için yardımlaşıcı paylaşçılığının hayati önemde olması nedeniyle, o kurallar dokunulmazdır (kutsaldır-mübarektir).
Natidum kadın ilk aşamada doğurduğu halde çocuğu kendi grubuna vermeyen kutsal kadındı. Natidum kadın uyruğu olduğu totem grup ile üreten karşı grubun toplumsal ittifakları pahasına sosyolojik ve kısmen de dolaylı yoldan toplumsal görev üslenmişti.
Natidum kadınlar ne pahasına bu fedakarlığı üslenmişlerdi? Toplumların üreten ilişkileri pahasına bu fedakar lığa katlanmışlardı. Çünkü fedakarlığı gerektiren totem yasa “kardeşin dışındakine dokunmayacaksın” diyordu. Natidumlar bu kuralı aşmak için totemi anlayışçı kişilikle, yenilikçi olan ittifakla kendi kendine karşınlık tı.