- Çalma diyor
- Adil ol diyor
- İncitme diyor.
Çalmıyor çocuk, kötü bir şey olduğunu biliyor çalmanın. Adil oluyor, olmaya çalışıyor arkadaşları arasında. İstemeden birilerini incitse bile hata ettiğini de biliyor, özür dilemesini de biliyor...
Birileri de çocuklarını piç olarak sokağa salıyor...
- Çalmazsam enayisin diyor.
- Zalim ol diyor.
- Cebine bıçak koy diyor.
Birilerinin, bir şeylerini çalmak onlar için adeta sıradan bir olay. Yüz kızartıcı bir durum bile değil düşünsenize.... İnsanlarla, akranlarıyla kavga etmek basit bir iş onlara. Bıçak ya da tabanca taşımak olağan bir şey. İçeri bile girse girerken kameralara sırıtıyor gurur verici bir şey yapmış gibi... Okullarda akran zorbalığı almış başını gitmiş. Yapılacaklar gayet basit hemen ilişiğini kes okulla, gitsin Açık Öğretim de okusun ya, orayı da bitireceği meçhul...
Ve yasal boşluklardan faydalanan bu piçler
daha da cesaretleniyor, aileleri ise yeni piçler
oluşturmaya devam ediyor...
Sorun aile sorunudur. Çocuğun işlediği suçtan
çocuğun ebeveynleri iki misli ceza almalıdır. Bunun
yasal zemini hızla oluşturulmalıdır...
Bas bakalım anasına babasına iki katı cezayı, ondan sonra içeride onlar düşünsün acaba biz bu çocukları yetiştirirken nerelerde hatalar yaptık diye... Dünyaya çocuk getirdikten sonra onu topluma faydalı bir birey olarak yetiştirmek büyük ölçüde ebeveynlerin sorumluluğu. Kendileri insan değilse, vicdan sahibi değilse, çocukları da aynı durumda oluyor. Meşhur atalar sözü ''Armut dibine düşer.''
Aksi halde masum çocuklar piç kurularına kurban edilmeye
devam edecektir...
