Eyy Yolcu!
Sağ elini sol yanına atınca, 
Avucunda nemli nemli kül kalsın. 
Düşün YÂR'i cana diken batınca, 
Dimağında şükür, tevekkül kalsın. 


Gir meclise sevgi saygı tadıver, 
Usûlünce şeker şerbet katıver. 
Hep bal yutma, biraz buğu yutuver, 
Yüreğinde ılık ılık sel kalsın. 


Az konuş ki dost elinden gel olsun, 
Dosttan yana tatlı tatlı dil olsun. 
Elden evvel senden sana yol olsun, 
Kibrini kır, mütevâzı hâl kalsın. 


Öz gönülden gül çiçek ser Arı'ya, 
Yaş iken eğil ki  dönme çalıya. 
Rast gelirsen tutun aklı veliye, 
Eşiğine ser de, hırkan çul kalsın. 


Zulme karşı kaldır çatık kaşını, 
Siper et mazluma daim döşünü. 
Ara sıra öksüz yetim başını
Okşa da ebed'e tutar dal kalsın. 


Gidenler yolcuydu dönmezler geri, 
Yollara düşmeden gel yokla varı. 
Fikrini çelmeden düğümlü soru, 
Arif'e git!.. Adın ehil kul kalsın. 





( Eyy Yolcu! başlıklı yazı ali-görgan tarafından 27.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu