Yaşam Fısıltısı

Geç kalınmış bir aşktı

Yokuşa sürmüştük yaşamı

Gül dökseydik yollarına

Vuslatına geç kalınmazdı

Yenik düştük hırsımıza

Yanalım dedik ateşinde 

Karanlıkta dolaşmışız

Kendimize ışık olamadık

Çaldığımız kapıları hep

Yanlış kişiler açmış

Dışarıda ayazda kalmışız

Yandık ama hiç ısınamadık

Yıllar yormuş bizi

Aşk közünde kavrulan

Dostluğu sevgiyi özü

Kalbe yansıtamamışız

Aslında bilinen yolmuş

Başkalarından adres sorduk

Yanımızda var olanmış

Kendimiz tanıyamamışız

Hayaliyle yaşıyorduk

Onun için tutuşuyorduk

Aklımız dünde kalmış

Dünü doğru yaşamamışız

Hovardaca savurduk zamanı

Düşünemedik yarın olacağını

Böyle gider sanmıştık

Biz bu aşkı anlayamadık

Hayat ateşinde savrulduk

Gidenlerden ibret almadık

Nefsimiz bizi nikahlarken

Biz onu boşayamadık