Günlük

Benim canım sıkkın. Her zamanki şeyler işte; bilirsin...

Kışı hiç sevemiyorum. Her şey hava gibi donuyor sanki kış gelince. Bahar gelip çözülünceye değin bu böyle. Çoğunlukla evde, öylece beklemede. Neyi bekliyoruz? Çözülmeyi...

Bol bol okuyorum. İyi ki kitaplar var. Kitaplar olmasaydı ben bu dünyada büyük ihtimalle delirirdim. Hoş, okuya okuya kafayı yersin diyenler de var ama iyi işte madem yiyeceğim kafayı bari içinde bir şeyler olsun. Boş kafayı yesen ne olur?

Dostoyevski'nin" Ezilenler"ini bitirdim bu gün. Sürükleyici bir roman ama okuduğum diğer kitaplarına nazaran biraz sönük buldum bunu. Biraz yalap şap yazılmış gibi. Özellikle de sonu. Belki de roman kahramanının dediği gibi para için çok kısa bir zamanda yazmıştır bunu yazar. Ne olursa olsun Dostoyevski bir deha bence. Nasip olursa bütün kitaplarını okumak istiyorum.

Kardeşime anahtarlık örmeye karar verdim. Fazla da isteğim yok bu aralar ama zorluyorum kendimi.

Hayatta kalmakla yaşamak ne denli farklı ve aralarında nasıl da bir uçurum var değil mi?