Sen Yoksun Babam
Sen Yoksun Babam
Bir baba sesinde saklı 'İstanbul kraliçesi'
güneş saçan hitabın çınlar kulaklarımda.
Toprak sararken dağımı dinmez sancı!
Sen İstanbul efendisi, yoksun!...
İnsan sona yaklaştığında sıcacık güler mi?
Son nefesinde umut saçar mı?
Veda hutben bile asildi
Ne güzel insandın babam!
Bugün ikindi vaktinde
tavşan kanı çayımız hazır
Börek, kek yaptık
En çok sevdiğin ay çöreği de var.
Canım annem arar seni!
Kavruk ocakta sen yoksun!
Herşey koca bir masalmış
Duvarlarımız çatlak çatlak olmuş!
Sızlarken burnumuzun direği
gözyaşı içli bir fasıla döngü olmuş!...
Sen yoksun!
Yine soframızı süsler
annemin şiirden nameleri
yıldız gibi düşer avuçlarımıza...
Kahkaha atan cemalin
su serper kanayan yüreğimize
döner durur anılar...
Ama sen yoksun!
Uğurladığın zamanlarda beni
ıssız balkondan el sallayıp
öpücük atarken kıyının gölgesinde
elemli ruhum kanar
Ağlıyorum sensizliğime
Sen yoksun!...
Bilirim ki, gidenler dönmez bir daha
bir varmış bir yokmuş
bu hayat hepimize yolmuş!...
Bizim sevdamız
iki cihana uzanan kolmuş!...
Sevilay ÇARTIK
(
Sen Yoksun Babam başlıklı yazı
S.ÇARTIK tarafından
8.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
