Çanakkale

Çanakkale                                 

Çanakkale’de bir gece yarısı

Gözlerini kapatıp ,

Baktın mı hiç gökyüzüne sen.

Ahmet Refik , Mehmet Çavuş,   Ali Onbaşı,

Gördün mü, sırtında 275 kilo ile nasıl da duruyor gururla hala,  o Seyit Onbaşı…

Çanakkale’de bir gece yarısı

Kulaklarını açıp ,

Duydun mu sen  o sesleri…

Çığlık çığlığa vatan için hayata elveda seslerini,

Duydun mu kadınlarımızın yaptığı mermilerden ,

Ardına bakmadan kaçanların  ayak seslerini…

Çanakkale’de bir gece yarısı, sabaha karşı, gündüz ya da akşam hiç fark etmez,

Hiç hayal ettin mi, hiç merak ettin mi,

İmkansız denilen bir savaş nasıl kazanıldı diye

Yorgun, uykusuz, aç, toz ve  toprak içinde

Gelibolu’da, Conkbayırı’nda, Kocaçimentepe’de

Kan gölüne dönmüş her hangi bir siperde…

Yıl 1915…

Anaların kınalı kuzularını kurban ettiği bir Çanakkale’de

Binlerce isimsiz kahraman vardı diye

Camimde  hala varsa duyduğum bu  ezan sesi,

Göğsümde  hala varsa taşıdığım şanlı bayrağım…

Bu yüzdendir  ben Çanakkale’de hiç uyumadım…

 Kemal DEMİR