Çanakkale
Çanakkale’de bir gece yarısı
Gözlerini kapatıp ,
Baktın mı hiç gökyüzüne sen.
Ahmet Refik , Mehmet Çavuş, Ali
Onbaşı,
Gördün mü, sırtında 275 kilo ile nasıl da duruyor gururla
hala, o Seyit Onbaşı…
Çanakkale’de bir gece yarısı
Kulaklarını açıp ,
Duydun mu sen o sesleri…
Çığlık çığlığa vatan için hayata elveda seslerini,
Duydun mu kadınlarımızın yaptığı mermilerden ,
Ardına bakmadan kaçanların ayak seslerini…
Çanakkale’de bir gece yarısı, sabaha karşı, gündüz ya da
akşam hiç fark etmez,
Hiç hayal ettin mi, hiç merak ettin mi,
İmkansız denilen bir savaş nasıl kazanıldı diye
Yorgun, uykusuz, aç, toz ve toprak içinde
Gelibolu’da, Conkbayırı’nda, Kocaçimentepe’de
Kan gölüne dönmüş her hangi bir siperde…
Yıl 1915…
Anaların kınalı kuzularını kurban ettiği bir Çanakkale’de
Binlerce isimsiz kahraman vardı diye
Camimde hala varsa
duyduğum bu ezan sesi,
Göğsümde hala varsa
taşıdığım şanlı bayrağım…
Bu
yüzdendir ben Çanakkale’de hiç uyumadım…
Yazarın
Sonraki Yazısı