Güneşim

 Güneşim,gel doğ üstüme,
Tek ben değilim düşen şemsin peşine
Kaçır yüreğimin karanlığındaki gölgeleri,
Eğilsin başım hükmünün önünde..
Güneşim,sal ışığını gözlerimin içine
...Sil evvelimi, yaz ezelimi kaderine,
Doğ battığın an  yeniden
Yoksa asılı kalırım hep aynı yerde,
Sonra birşey sanırım kendimi
Karanlığımın içinde 

 

Güneşim,kat nefesini nefesime
Yak tenimi,canımdan önce
Aşkın fitilini tutuşturan ateş gözlerinde
Yak ki düşelim bütün alem peşine
Sen sen diye düşelim yollara
...Sen olalım günün birinde..
Sen doğunca silinsin varlığım
Bir tutam ışıkla doğayım
iki can bir bedende yeniden

 

Güneşim; dağıt ışığını gökyüzüne,
Aşka hasret hiç bir şey kalmasın
yeryüzünde,
Kokun sinsin güllerin sinesine,
Alevnenip yanalım,diz çökelim
 önünde,
Karışsın küllerimiz birbirine
Feda edelim kendinizi
karışılam özüne...
Ümit Seyhan