Bir salıncakta sallanıyorum.
Sen,beni iten neşeli rüzgarımsın.
Papatyalar çiçek açarken gülümsüyor bize.
Her şey çok güzel derken,kış geldi yine.
O neşeli rüzgarım artık yavaşça kayboluyor.
Salıncak artık sallanmıyor.

Neredesin ki sen?
Bu naçizane dünyada neredesin?
Hiçbir şey bilmiyorum,bakınıyorum etrafa.
"Belki geri gelir umuduyla."
( Duran Salıncak başlıklı yazı sahra-dalkiran tarafından 26.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu