Bir genç kýzý istemeye gitmiþler. Görücüler kýzýn nasýl biri olduðunu anlamak için etrafa göz gezdirmiþler, alýcý gözüyle bakmýþlar her tarafa. Ýçlerinden biri tuvalete gitmek bahanesiyle kalkýp oradaki aynayý kontrol ederek üstüne bir þey yazmýþ.

Bir süre sonra hiçbir þey söylemeden gitmiþler. Evdekiler kýzlarýnýn beðenilip beðenilmediðini merak etmiþler ama sormaya da çekinmiþler. Onlar aralarýnda konuþurlarken evin çocuðu, “Beðenmediler” demiþ. “Ufacýk baþýnla nereden biliyorsun sen?” diye çýkýþmýþlar. Çocuk bilgiç tavýrla, “Ben aynayla konuþtum. O söyledi” demiþ. Gülmüþler, “Hadi oradan! Ayna konuþur mu?” diye kýzmýþlar çocuða. “Ýsterseniz gelin bakýn” diye onlarý aynanýn önüne götürmüþ çocuk. Aynada þu yazý varmýþ:

“Aferin bu evin kýzýna

Hiç bakmamýþ aynanýn tozuna”