Yetergülcebuluşma

hiç unutur muyum

yitirsem bile kendimi

gökyüzüne bakıp

silebilir miyim yazgımı

bir elimde alında al

narin ve de kibar

esen yelde titrer durur

nazlıcık

bir elimde dere boyunda

topladığım yarpuz demeti

incecik yaprakları ve kokusu

ve de keskin

gözlerinde gözlerim

kara iki boncuk

soluğum taşırmadan

gözüm yaşarmadan

gel

canım

kokunda

bulduğum öz

fesleğen koksun

bulunduğum oda

denizlim festikanım

yer etsin benliğimize

sarıldığım sarmaladığım

gül yüzünde güller uçuşsun

bağlama telinde ezgim çınlasın

canımda can olasın

yüreğime dolasın

başkasını istemem

hep öylece kalasın

alıştırdınız böyle

yokluğunuzda öyle

başkasını istemem

olduğu gibi söyle

baba dediniz ya bu bana yeter

2006104denizli