Bağrımı döve döve, feryadın ezgisinde;
Sende hakkım kalırsa, helal etmem bilesin.
Ayrılıkla vuslatın incecik çizgisinde;
Sende hakkım kalırsa, helal etmem bilesin.
Bak, simsiyah saçlarım tutam tutam elimde;
Birlikte söylüyorduk, türkümüz hep dilimde.
İlmek ilmek nakşettim aşkımızı kilimde;
Sende hakkım kalırsa, helal etmem bilesin.
Parmağımda nişanen, daha düşmedi taşı;
Her yazdığım satırda sen oldun satır başı.
Mektubumun içine doldurduğum gözyaşı;
Sende hakkım kalırsa, helal etmem bilesin.
Bu aşkı ömür boyu yaşatmaktı marifet;
Sevdama nasıl kıydın, kolay mıydı tarif et?
Yüzüstü bırakmana neydi ki mecburiyet;
Sende hakkım kalırsa, helal etmem bilesin.
İçimdeki yangını coşturdu rüzgâr, boran;
Kan oldu gözüm seli, kalmadı hâlim soran.
Nevin’in yarasını bulunursa bir saran;
Sende hakkım kalırsa, helal etmem bilesin.
26.03.2026
NEVİN ALCAN
