Haziranda Yokluğun

parantez içi bir sevdadır bu
sancılı kaleminde bir şairin
ha düştü ha düşecek şiire..
bir haziran geçerken içimden
bir şiire düşer
gözlerin
ellerin
kokun
sana uzak kentlerin birinde
bir düşe terlerim

sen ...
adını koyamadığım
günahı gecelerimin
aklımın olmazlarına
sakladım yine bu gece seni...

sen...
yangını yüreğimin
kaybolduğum...
açık bırak pencereni
kanadında sevdalarla
turnalar uçurdum
sana şiirler yolladım bu gece

şimdi söyle
hangi şiir söndürür bu yangını
koy sabahlasın penceremdeki menekşe
bu yalnızlık benim değl mi
karanlık dediğin
ne kadar bulaşır ki şiirime
tenim teninde tutsak...
koy uykusuz kalayım bu gece
terim teninde sabahlasın

haziranda sensizim
bir yağmura yenik düşer
sokakları bu şehrin
kırılır dalları
akasya ağaçlarının
seni arıyorum
neredesin...

haziranda
yokluğun çekilmez oluyormuş meğer...