Dünya Huzursuz

Şu alemden göçenden beri

Ümmet huzursuz çöl huzursuz

Alemlerin rahmet peygamberi

Gülü solan bülbül huzursuz

Sen gidince tadımız kaçtı

Aşıklar mecnunlar huzursuz

Akan dereler göller kurudu

Dicle fırat hürmüz huzursuz

Dünyayı sardı fitne ateşi

Kardeş kardeşe kan bulaştı

İnsanlar mevsimler değişti

Gün aylar seneler huzursuz 

Ümmetin uyur gezer perişan 

Hastadır beden benlikten 

Uzaklaşmış gayesi özünden

Beden huzursuz ruh huzursuz

Nice sırlar saklı kainatta

Hu derdi rüzgarda yağmurda

Toprağa suya düşen cemrede

Tohumlar fidanlar huzursuz

Senki kıtalar arası dolaşan

Mekkeden medineye hicreden

Kimsesize yetime kanat açan

Mescid-i aksa kudüs huzursuz

Savrulup gitti yer yurtlar

Taş üstüne taş koymadılar

Anaların feryadı duyulmayan

Kasbalar köyler huzursuz

Kutsal topraklar hak dendi

Yerler gökler inim inledi

Kurt sarınca yeşil yaprağı

Cümle alemi dünya huzursuz.