Online Üye
Online Ziyaretçi
Yedi yaşındayım
Babaannem hikaye anlatıyor
Eşkiyalarla ilgili
Sonradan öğrendim kendi
Hikayesiymiş..
Ah çocuk aklı dediğim şey...
Dinlemekmiş!
İşte her şey burada başlıyor
-
Güzel karmaşa
Arabaların, yayaların dağınıklığı
Yoksa kapanır yollar
Saçlarım, üstüm başım, sevdam
Düzenli dağınıklık...
Ben hep buradan başlıyorum...
Sevilmeye...
-
Aynı kalır hiç bir şey değişmez
Değişene kadar....
Geçiş bölümü olmadan geçtim
Dizeleri,
Tıpkı benim seni sevmem gibi
--
Son gördüğümde
Kendi yarasının şifası için
Atalarının yarasını iyileştirmeye
Çalışıyordu ve inanıyordu
Arzularımızın şekilleri değişiyor
--
Bana ne düşündüğünü
Sorduğunda annemi öpüyordum
Yalan söylemeyi öğrendim;
Arkadaşlardan söz ediyordum. ..
İyi günde kötü günde,
göbek bağı ile bağlıdır anne
ve çocuk
-
Nehir,
Ağlayana sunacak hiçbir
Teselliye sahip değil.
Nehir sadece yağmurun
halkalarında yansıtıyor
Ve sessizce dalgalanıyor,
Hızla akıp gidiyor...
Ve sen okuyunca başlar Şiir
-
Bir şeyin mükemmel dengesi
Ve çıkarsızlığı…
Bir masum öpücük gibi aniden
Olur mu!
Küller dağıldıktan sonra geriye
Kalan ve bu mu hatırlanan…
-
Dün kötü bir şiir yazdım
Harika olduğunu sanıyordum.
Beni hiçbir yere götürmeyen
Bir şiirin dizelerini keşfettim,
Bu yüzden durdum, eğildim
Ve bir çakıl taşı topladım
Yeni şiir tamda burada başlıyor!
Yazarın
Önceki Yazısı