Online Üye
Online Ziyaretçi
Bir turna havalanır
Bir banliyö içinden
Bir otobüs beklerim
Sıra dağlar sıralanır
Söz gibi göz kalemi...
Gül, kendine iyi bak...
—
Çok uzak şehirde
Bıraktığım amcam
Teyze, hala, dayım
Özür dilerim sizden...
Sonradan dert olur çocuk,
Çocuk, kendine iyi bak...
—
Bir gün derindir iyi
gecem;
Bir gece derindir iyi
günüm
Bir gece aradı dost;
Kendine iyi bak...
—
Filizlenen gözyaşı
Çiçek açar baharın
Gözler evcilleşmiş
Ayrılığı yaşayanın
Dudağı tebessüm...
kendine iyi bak...
—
Kağıttaki kelimeler
İstediğinde değişir
İçinde yansıyan bir
yusufçuk ve orman
Çöpün yanında kedi...
Kedi, kendine iyi bak...
—
Yine de “biz bir şeyiz”
Anılar bizi değiştirir
Akşam kanar yaralar...
Gökyüzünün bağında
Kurtulmuş tüm kuşlar,
Kuşlar, kendinize iyi bakın...
—
Gözünüze doğru yol
Alıyor beyaz mektup
Boş bir kağıt sadece
Ellerinizde tuttuğunuz...
Babamın arkadaşları
Kendinize iyi bakın...
—
Bir ara görüşürüz
Ve “kendine iyi bak”
Dediğinde şiir bitti
Sen başkası oldun
Ahmak ıslatan yağmur...
—kendine iyi bak—