Sana Söyleyecek Bir Şeyim Varmış

0.

Havanın erken karardığını,
sessizliğinden söz etmek
istemiyorum.

Tek tük yıldızlardan,
ağaçların arasından görünen
yoldaki arabaların ışığından,
Ay’ın sakinliğinden
bahsetmek istemedim.

Demek istediğim şu ki:
seni burada bulmayı,
sana tam olarak
söylemek istediklerimi
söyleyebilmeyi
hep özledim.

Sanki sadece sana
söyleyecek
bir şeyim varmış gibi.

I. Gömülü Tanıklık

Burada bir zamanlar
var olduğunu kanıtlamak için
onu
  kalbine gömdü.

II. Kar Beyazı Özlem

Özlemek
  sessizliktir.
 Yağmur
   hatırlatır.
  Rüzgâr
    acıyı kırar.
   Kar
    o kadar sessizdir ki
     neredeyse
      yokmuş gibi 
      

Özlem,
  kar beyazı
    bir sessizliktir.

III. Şüphe

Bu topraklarda kalmak mı,
yoksa ayrılmak mı?
Bugün biliyorum ki
şüphe içinde öleceğim.

IV. Gitmeyin

Gitmeyin dedim;

Duymadılar diyerek
yüksek sesle;
  gitmeyin!
Fısıltı ile de denedim;
  gitmeyin!

Ama kimse gitmedi.

Hep biri gidecek diye
  hep üzüldüm.
Ben yanılıyor muyum diye;
  gitmeyin dedim.

Hiç kimse gitmedi…

V. Kül Kokusu

İnsanın gerçek hali:
  küllerinde yeniden doğanların
    kalbindeki
     kül kokusu…

VI. Bininci Soru

Birini sevmeyen kimseyi görmedim.

Kendime bininci kez sordum:
  “Ya sen?
    Birini seviyor musun?”

VII. Geri Dönmeyecek

Geri dönmeyeceğini!

Yağmur yağmadığını
  ama sokaklar şarkılara
    eşlik etmek için
     yağmış gibi davrandığında
    -anlayacaksın.

VIII. Hafif Hayal

Onu özlüyordu
  kollarında,
  duraklarda,
  toplantılarda…
Arıyordu…

Dalgın, yorgun
  yürüdüğünde,
  sırt çantasının
    hayal ettiğinden
     hafifti.

IX. Trafik ve Suç

Şanssızlığın birikimini
  suçu yolların kıvrımına
    sıkışık trafikte,
     trafik ışıklarına,
  ekmeğin küçülmesine,
  evdekilere,
    arkadaşlarına…

Neyse…
  suçunuzu
    bana atınız;
    tanımamanız
     daha iyi.

Bilemedim
  Kararsızım.....

X. Uyanış ve Ölüm

Uyanmayan
  yaşayacak.
Uyanan
  ölecek.

Bir uyanık ölümlü
  gelecek;
  “Herkesi uyandıracak”
    ölümü hatırlatacak.

XI. Tebeşir ve Keçeli Kalem

Tebeşirle, keçeli kalemle
  çizerdim…
Bir ev
  bir çit
    bir ağaç
     bir çanak
              çömlek
            havada yakar topu
            uçurtma
        Hepsinde ben vardım.
Hepsi oynamama
       izin veriyordu...

XII. Paralel Benlik

Bir insan yanıma geldi
  paralele gidiyoruz,
  Kendinin ikinci versiyonu
    ile tanış,
     dedim;
  ben Dünyalıyım.

XIII. Sana

Yine
Sanki sadece
  sana söyleyecek
     bir şeyim varmış gibi !

  Sana da
    iyi geceler.