Kader

Kader

Kaderim yazılmış

Her şey tamam

Anamın sancıları başladı

Üzüm bağındayız

Bekleyin geliyorum

Göbek bağımı

Keserle kesti biri

Bağırdım var gücümle

Yıkadılar bir testi suyla

Sonra sardılar yemeniye

Aralarında konuştular

Kim bakacak buna

Anası doğururken öldü

Göbek bağıyla birlikte

Biraz önce gömdük onu

Belirli bir yerim olmadı sonra

Her kış gecesini

başka bir sobanın yanında geçirdim

çoğu zaman

Yediklerinden artan olmazdı insanların

Aç yatınca

Buz tutmuş camlar içimi titretirdi

Yüzüme bakan kaçırırdı gözlerini

İçlerinden geçeni okurdum

Herkes kaderini okuyup gelmiş gibi

Okusaydım ben de kaderimi

Silerdim adımı, kırardım o kalemi

Vazgeçerdim doğmaktan

Barbaros İrdelmen