Hz ADEM

                       HZ ÂDEM 

Ezel'de ve ebed'de  Hüda'dır baki olan

Önce bir nur yarattı cümleyi içre alan

Alem birden var oldu,arş-ı kürs'ü halk etti

Âdem henüz yoğ idi o nur ile mülk etti

Murad etti Âdemi şanı yüce o Hâlık

"Toprak getirin"dedi Cibril'e verdi salık

Cibril almaya gitti alamadı bir türlü

Mikail ki muvaffak olamadı bir türlü

Sonra İsrafil gitti bir avuç almak için

Hakk'ın yüce Rahmet'in umdu ki bulmak için

En son gitti Azrail bir avuç toprak aldı

Sonra ölüm fermanı daima ona kaldı

Âdem'i beden yaptı iblis içine baktı

"İçi boştur ya Rabbi"deyip içinden çıktı

Sonra da ruh üfledi hayat buldu o Âdem

O Varlık aleminde iniş çıkış dembedem

Secde edin emriyle boyun eğdi Melekler

Iblis taat etmedi cehennem onu bekler

Düşman oldu Âdem'e iblis ki pis kibrinden

Nefsi ona vermişti vesvese tabirinden

"Mühlet ver bana ya Rab,Hak yola oturayım

Bir kısım kullarını şer yola saptırayım"

"Kıyamete dek sana mühlet verdim ey mel'un"

İzin geldi Allah'tan,belasıdır her kulun

Bir ağaca yaslanmış uyuyordu ilk insan

Sol eğe kemiğinden Havva bahş oldu ihsan

Bir kemikten o Allah Havva'yı halk eyledi

En güzel tabiatı Havva'ya hulk eyledi

Cennetinde yaşadı gönlünce hep eylendi

Her yeri gezip gördü her şey ona söylendi

"Bu meyvadan yemeyin"dedi emretti Rahman

"Eğer onu yerseniz sizden olmazki mihman"

Oysa ki herşey güzel,nimete gark olmuştu

Sevdiği sevdiceği Havva'yıda bulmuştu

Havva'yı Şahmeranın dili ile kandırdı

Kuruntu verdi ona pis zehrine bandırdı

Havva dedi"bir kerre yiyelim şu meyva dan"

Bilmem belki buğday dan bilmem belki ayva dan

Bir kerecik tattılar açıldı avret yeri

Âdem ise çiğnedi tükürüverdi geri

Incir yaprağı ile kapattılar bedeni

Emri unutmasıydı işte bunun nedeni

Cennet'ten bu dünyaya imtihana geldiler

Tevbe edip yalvarıp,Rahmetini buldular

Işte böyle cennet'ten dünyaya gelişimiz

Sebebi imtihan dı bizim var oluşumuz

Feryadiyem anlattım kalbime gelenleri

Rabbim karşılaştırsın Rahmeti bulanları

Tunahan Aydoğan