Üzerime Beklerim Af

Issız çöllerimin,  

Hayalimdeki ölümlerimin 

Asi kızı

Uzun bir kıştan sonra

Bir sevda doğacaktı

Bir yaz sabahına

Onun için erken uyandım

Kaçırmadım 

Tepelerin ardındaki kızıllığı

Gözlerim kamaşarak karşıladım 

Aşağıdan yukarıya gelen gün ışığını 

Aslında

Ben 

Bir rüzgar bekliyordum

Aslında

Ben 

Seni bekliyordum

Savrulan kumların arasından 

Ama sen yoktun 

Bekledikçe üşüdüm

Küçüldüm 

Yaşlandım

Kırıştı her yanım  

Evet

Her şey seninle alakalı

Ölüm 

Kalım 

Senin aşkın olacak diye  

Tanrıdan 

İlave mevsimler almıştım

Şimdi 

Madem ki sen yoksun

Ömrümüm geri kalanını

Bir gün eksik 

Tanrıya geri verdim

Yani 

Bir gün daha çöldeyim

Masallarımı anlattığım 

Binlerce kum tanesi

Gün batarken hepinizi

Üzerime beklerim...