N E - D E Y İ M - C A N I M :

   NE-DEYİM CANIM :
Canım dediklerim handan çekilir,
Kara gözden yaşlar akar, dökülür.
Bükülmez bileğim, gayri bükülür;
Aktı gözüm yaşı sele, ne deyim?

Heba oldu gitti gençlik yollarım,
Bülbül uçup gitti, her gün ağlarım.
Viraneye döndü gönül bağlarım,
Perdesi bozulmuş tele, ne deyim?

Her akla düşende gönül arzular,
Öksüz yetim kaldı körpe kuzular.
İçerim yanıyor yürek sızılar :
“Gelemem,” demişsin yola, ne deyim?

Kapandı defterin, kalmadı sözüm,
Senden başkasını görmedi gözüm.
Yaban ele kondun, dağladın özüm,
Vefasız, hayırsız kula, ne deyim?

Dostlar bana diyor: “Divane, deli!”
Yaram kapanırdı, değseydi eli.
Çağlayana döndü gözümün seli,
Mecnun’a, Leyla’ya, çöle ne deyim?

Ne de çok sevmiştim güzelim seni,
Bir gün güldürmedin sevdiğim beni.
Toprak bir gün olur Baki'nin teni,
Mezarımda açan güle, ne deyim?
Zaralı Şampiyon
Abdulbaki
Köseahmetoğlu
02.05.2026