Yağmasan da Gürle

Evde yalnız yaşayan yaşlı kadın gece yarısı derin uykudadır. Yorgun ve sıkıntılı bir halde uyurken bir ara duyduğu bir ses, bir tıkırtı zihnini meşgul eder hatta yüreğine korku bile salmıştır.

Sanki birisi dış kapının kilidiyle uğraşmakta! İyi niyetli olmadığı açık!

Yatağından sessizce kalkan kadın bütün gücünü toplayıp eline bir oklava geçirerek kapıya doğru bağırır. ‘Kim o? Orada kim var?’

Kısa bir sessizlikten sonra gelen cevap ‘Kimse yok! Merak etme!’

Kadın: ‘İyi öyleyse, ben de birisi var sandım.’ ‘Yine de sen kimsin ve bu saatte kapıda ne arıyorsun?’

‘Anne, ben küçük oğlun; sesimden beni tanıyamadın mı? Anahtarımı kaybetmişim, bir türlü bulamıyorum.’

Kadın birdenbire irkilir çünkü hayatta kimsesi kalmamıştır kedisinden başka!

Kadının ‘İmdaaat!’ diye bağırması ile kapıdaki kötü niyetli kişi hızla oradan uzaklaşır; böylece yaşlı kadın bir beladan kurtulmuş olur.

08.5.2026