Gecenin Sessizliğinde

Gecenin Sessizliğinde

Gözlerimde birikmiş, binlerce yaş var,

Her biri bir hatıra, bir acı, bir sevda.

Karanlık sokaklarda kaybolmuş hayaller,

Birbirine sarılırken, yalnızlıkla yanar.

Kalbimde bir yara, zamanla kanar,

Her darbede yankılanır, geçmişin sesi.

Bir gülüşte saklı, umutlu bir bahar,

Ama rüzgâr, getirdiğiyle, yakalar bizi.

Gecenin sessizliğinde, yıldızlar kayar,

Her biri bir dilek, bir umut, bir özlem.

Bir avuç toprakta, yeşeren bir fidan,

İnsanlığın özüdür, sevgiyle beslenen.

Düşlerimde kaybolmuş, kırık dökük hayaller,

Her biri birer parça, yüreğimin derinliklerinde.

Birbirimizi bulduğumuz, bu soğuk dünyada,

Sıcak bir gülüşle, yeniden doğarız belki.

Kırık dökük yollar, yürüdüğüm her an,

Beni sarhoş eden, bir sevgi rüzgârı.

Yağmurlar altında, ıslanmış kalpler,

Birlikte büyürken, umutla yanar.

Gözyaşları dökülen, acıların hatırası,

Ama her damla, bir yeni başlangıçtır.

Birlikte yürüdüğümüz, bu uzun yolda,

İnsanlık, sevgi, en derin sırdır.

Bir ağaç gibi köklerim derinlere iner,

Her fırtınada sarsılır, ama dimdik durur.

Yalnızlığın soğuk rüzgârında savrulurken,

Umudun sıcak güneşi, içimde bir ateş yakar.

Kırık dökük yollar, yürüdüğüm her an,

Beni sarhoş eden, bir sevgi rüzgârı.

Yağmurlar altında, ıslanmış kalpler,

Birlikte büyürken, umutla yanar.

Bir çocuk gülümserken, hayat yeniden başlar,

Masum bir bakışta, tüm dünya güzelleşir.

Her gözyaşı, bir hikâye anlatır,

Ve her hikâye, insanlığı birleştirir.

Her karanlık gecede, yıldızlar parlayacak

Umudun ışığı, kalplerimizi aydınlatacak.

Birlikte kurduğumuz bu hayal dünyasında,

İnsanlık, sevgi, en güzel gerçek olacak.

Mehmet Aluç