Öğretmenin Hazan Mevsimi

Öğretmenin hazan mevsimi (öğrencilere veda)

Bilir misiniz hazan mevsimini

Rüzgar sesini yükseltirken kulaklarda
Titreyen yapraklar yeri gözler o anda
Damla damla yağmurlar düşerken yapraklara
Sararır yapraklar birer birer,
Dökülür etrafa hazan mevsiminde.

Sonbaharın yeri çok farklıdır bende
Sevdiklerim sıralarında,
Uykusuz gecelerim onlarla apaydınlık,
Karanlıklar uzak dururdu mevsim boyunca
Dersler peşpeşe,
Biri biter, biri başlar,
Kulaklarda zil sesi, teneffüsler cıvıl cıvıl
Mutluluğum doruğa ulaşırdı o mevsimde.

Bak yine bir hazan mevsimi
Rüzgar esmiyor eskisi gibi
Yapraklar titremiyor..
Sevdiklerim beklerken sıralarında
Son bir ders vermek istiyorum onlara..
Boğazım düğümleniyor, ayaklarım titriyor,
Yapamıyorum..

İşte benim hazan mevsimim.
Karanlıklar beni bekler,
Aydınlanmaz onlar olmadan
Zilsiz, teneffüssüz sade bir Dünya'da
Gücüm yetmez yalnızlığa
Belki bir yıl, belki çok yıl
Yalnızlık benimle kalacak
Artık son hazan mevsimim
Kendini hissettirdi yavaş yavaş.
Geldi artık büyük veda.
Sevgili çocuklar ELVEDA...