Her Şey Her Gün Biraz Daha Dejenere Oluyor

Nasıl bir toplum olduk farkında mısınız bilmem? Her gün bir takım değerlerimiz dejenere oluyor, erozyona uğruyor. Z kuşağı ve Alfa kuşağı denilen çocuklarımızdan yakınıyoruz, ama onların anne ve babaları biz X ler ve Y'leriz. Hiç sevmiyorum aslında insanları harfler ile kategorize etmeyi ama, ne yapalım işte, herkes kullanıyor, bilende ağzında geveliyor, bilmeyende ağzına geldikçe söylüyor...

Ne zaman ki köylerden kentlere göçtük, ne zamanki iki katlı üç katlı sobalı evlerden, otuz kırk katlı apartmanlara ya da rezidans dedikleri yapılara taşındık, başkalaştık, insanlarımızın kimyası da bozuldu, biyolojisi de bozuldu, psikolojisi de değişime uğradı... Eskiden evde bir kişinin çalışıyor olması maddi olarak ailelere yetiyorken, şimdilerde anne de baba da çocuklarda çalışıyor yine de insanlar maddi olarak zorlanıyor haddinden fazla...

21 Yüzyıldan sonra artık çoğunluğumuz Dijital Köleleriz. Gülmeyin ve bu sözümü de yabana atmayın sakın. Bizim beyinlerimiz yıkandığı gibi, çocuklarımızın torunlarımızın da beyinleri yıkanıyor. Gerek Sosyal Medya da gerekse diğer basın yayın organlarında anormal derecede bilgi kirliliği ile birlikte manevi ve milli değerlerimize, toplumsal değer yargılarımıza büyük bir saldırı var. Bunun adı bal gibi Kültür Emperyalizmi... 

Emperyalizm her ne kadar bazı ülkelere topla tüfekle, füzeyle girse de, bazı gelişmekte olan ülkelere de topla tüfekle girmiyor. Nasıl giriyor o zaman? Masum gibi görünen çizgi filmlerinde, aslında subilimine mesajlarla çaktırmadan LGBT propagandası yaparak giriyor. Son derece gürültülü ve genellikle cinsel içerikli müziği ile giriyor. Hamburger, cips ve kolalarıyla giriyor. Evde yemek yapmayın diyor bayanların bilinç altına, biz de köfte patates var, kola var, alın çocuklarınızı gelin, çocuklarınıza da dişe dokunmayan küçük küçük hediyeler var burada nasılsa... Reklamlar zaten bir fecaat...

Bir çok gelişmekte olan ülke ekonomik krizlerle boğuşurken, dünya ticaretine hükmedenler malı götürmenin derdinde beğenmedikleri, kendilerine biat etmeyen devlet başkanlarını, önce kendi basın yayın organlarında itibarsızlaştırıp, sonrada kendi yandaşlarına yaptırdıkları bir darbeyle alaşağı ediyorlar. 

Bu dijital kölelikten kurtulmak ve hayatı doyasıya yaşamaya yeniden başlamak için çeşitli devlet kuruluşlarımız tarafından bir eylem programı belirlenip, harekete geçmemiz lazım. Kendi milli ve manevi değerlerimizi ön plana çıkartacak bir Milli Eğitim politikamızın olması lazım. Nesilleri kaybettiğimiz zaman, daha sonrası sosyolojik ve psikolojik travmalar ile boğuşan bir toplum olup çıkarız.

Gençler bayılıyorlar, yabancı sanatçıların, onların yaşayış tarzlarına, ahlak anlayışlarına, oysa ki Batı Batı dedikleri Hristiyan ve Yahudi Toplumlarıyla bizim pek de fazla ortak değerlerimiz yok. Onların dünyaya ve insana bakış açıları bizimkinden çok farklı. Tamam belki toplum düzenleri, okumuş bilgili insan kapasiteleri bizden çok iyi olabilir, ama bir yere geliyorsunuz, onlar bizi anlamıyor, bizde onları anlamıyoruz. Barış Manço'nun dediği gibi bilimlerini ilimlerini alalım, tamam ona varız, ama onlar LGBT ye hoş görü ile bakıyor diye biz bakamayız, bakmamalıyız. Evlilik müessesi bizim için kutsaldır, nikah özeldir, ama onlar pek önemsemiyorlar, bizim bu konuda ki değer yargılarımız çok farklı. Şimdilerde gençlerimiz arasında da nikahsız yaşamak yavaş yavaş yaygınlaşıyor ki bu çok tehlikeli...

Yüz iki yüz yıl geriden başlayıp  günümüze kadar gelin bütün savaşlar Hristiyan Devletlerin yüzünden çıkmıştır, amaç kaynakların paylaşımından başka bir şey değildir. Bu gün Müslümanları terörist olarak göstermek için kıçlarını bir yerlerini yırtmaları boşuna değildir. Biz Müslüman Ülkelerin yapacağı yegane şey bilime sarılmak ve kendi ekonomik değerlerimizi ortaya çıkartıp akıllı gelecek nesiller yetiştirmektir... Allah'ın emrini yerine getirip ''Okumak'' ve bilme sarılmaktan başka çaremiz yok, bu kısır döngüyü ancak böyle kırarız...