Ey Sevgili

Sensizliğe alışmak benim için çok zordu. Kavuşacağımızın hayali beni hep yordu.

Bigün çıkıp geleceğim aklımda hiç yoktu.

Küllenen aşkım  o gün yeniden doğdu.

Senden başkası hiç giremedi hayatıma.

Dalıp dalıp gidiyorum her akşam gün batımına.

Sensiz hiçbir şey sefa olmuyor canıma.

Her yerime nüfus ettin iliklerime kanıma.

Çoğu zaman birbirimizi anlayamıyoruz.

Oturup  birlikteliğimiz için iki laf konuşamıyoruz.

Ortak paydalarımız var onlar siz yapamıyoruz.

Ama yine de hasbıhal etmeden duramıyoruz.

Kuşlar kadar özgürüm, ama senin esaretindeyim.

Sensiz dağlara çıksam, sanki yerin dibindeyim.

Hep hayallerimdesin, mecnunum divaneyim.

Aşıkmıyım tutsakmı? sanki nezaretteyim.

Eline yabancı bir el değse içim kahrolur.

Ey sevgili sensiz benim halim ne olur.

Seninle yaşadığım her anım roman olur

Bir sıcak gülüşünle dünyalar benim olur.

Bir gün yine beraber oluruz varsa kaderde.

Bazen hayat yüzümüze gülmüyor ne kadar istesek de.

Yine de çok şükür yaradanın verdiklerine.

Ey sevgili!, kavuşacağız ya bu dünyada ya da ahiretde.