Düne Özlem

Hani nerede o destansı günler?
Ömre ömür katan günler nerede?
Yarınlar sersefil, hayat çaresiz
Dolu dolu geçen dünler nerede?

Beraberce baş koyulan yastıklar,
Gezdiğimiz arkadaşlar, fıstıklar,
Eski düşmanlıklar, eski dostluklar,
Aşklar, ihânetler, kinler nerede?

Arar olduk mâzideki her şeyi;
Liseden Fatma'yı, köyden Ayşe'yi,
Mustafa dayıyı, Hüseyin beyi...
Sahi! Bilen var mı, onlar nerede? 

Bindiğimiz doludizgin kıratlar,
Çevremizde dört dolanan eratlar,
O mübârek eller, güzel suratlar,
Öptüğümüz yüzler, tenler nerede?

Nerede şâşâlı, afili yıllar?
Kırılıp gitti mi şefkatli kollar?
Bizi hiç yormayan o zorlu yollar,
Şehirler, mekânlar, hanlar nerede?

Kesat gidişatlar, kârlı satışlar,
Yeniden doğuşlar, âni yitişler,
Hızlı başlangıçlar, dertli bitişler,
Yaslı demler, mutlu sonlar nerede?

Şimdi her şey donuk, bütün renkler mat
Tadım, tuzum kaçtı, kalmadı rahat!
Zaman akıp gider Müdür'üm heyhat
Eski heyecanlar, anlar nerede?
O günler nerede, dünler nerede?