Anne

Sevgili annem Perihan Altuntaş için…

Her türlü koşulda sanadır meyil
Yürek arar, sorar; ner’desin anne?
Yalnızca başımın üstünde değil
Gönlümde en saygın yerdesin anne.

Ömür bir petektir, arısı sensin
Fani hayat tektir yarısı sensin
Şefkatin, sevginin dirisi sensin
Varoluş içinde sırdasın anne.

Yıldırmasın dertler, yaslar, yitmeler
Yeniden başlangıç bütün bitmeler.
Bizden ırak olsun çekip gitmeler;
Bir yere bırakmam, bur’dasın anne.

Coşkunsam, taşkınsam; kaynağım sensin.
Dal, budağım sensin, yaprağım sensin.
Burcumda sancağım, bayrağım sensin,
Kalbimde yıkılmaz surdasın anne.

Hep niyaz et aşkın sirayetiyle;
Felah bul dertlerin cinayetiyle.
Allah’ın izniyle, inayetiyle;
Mutluluk nerdeyse ordasın anne.

Anneciğim, anam, cefakâr kadın;
Özümde, sözümde silinmez yâdın.
Gözümde suretin, dilimde adın,
Ardasın, serdesin, nurdasın anne.

Sarsılmaz, devrilmez bir saltanatsın,
Yaradan’dan gelen en has sanatsın.
Yanımda, yöremde kolsun, kanatsın;
Koruyan, kollayan perdesin anne,
Gönlümde en saygın yerdesin anne.