Yargılamak Kolay

Yargılamak Kolay

Bir yaprak gibi savrulursun bazen,

Rüzgâr nereye derse gidersin oraya.

Dün dağ gibi dik dururdun bir yanda,

Bugün aynı yolda akarsın öbür yana. 

Kızgınlığın kor gibiydi,

Yakardı geçtiğini.

Şimdi gülüşün ılık bir bahar,

Kimseyi üşütmez, kimseyi kırmaz olsun. 

Kırmızı dediğin çizgiler

Zamanla pembeye, sonra beyaza akar.

Kışın kapattığın kapılar

Yaz gelince usulca aralanır olsun.

İnsan bu kapıyı araladığın.

Korkar insan, üşür, yalnız kalır,

Sonra bir sıcaklık bulunca

Bütün duvarlarını indirir. 

Sen de o sıcaklığı arıyorsundur belki,

O yüzden dönersin,

O yüzden yumuşarsın,

O yüzden eskiden lanetlediğin

Yollara şimdi çiçek ekmeye çalışırsın. 

Yargılamak kolay.

Anlamak biraz daha zor.

Ama ikisi de aynı rüzgârın

Farklı estiği anlar. 

Bir gün sen de durursun belki,

Ne sağa ne sola gidersin.

O zaman anlarsın ki,

Dönmek de bir çeşit hayatta kalma. 

Yeter ki, dönüşün kimseyi ezmesin.

Yeter ki, dün incittiğin yerlere

Bugün şifa olmaya çalış.

Mehmet Aluç