Bir Âh Risalesi

Hayatın akışında tutturamadık düzen

Güçlüye her şey mübah, haklı sayılır ezen

Kimisinin bahtına karakışta kor yağar

Talihi gülmeyene ağustosta kar yağar

Ferhat ile Kerem'i bu çağda bulmak zordur

Berikine buz olan, ötekilere kordur

Kurumaz kimisinin kirpiğindeki nemi

Ateş denizlerinde yüzer mi mumdan gemi?

İki adım gidilir sana bir kez gelene

Kıymet vermek yaraşır, kıymetini bilene

Sana gülmek yakışır, kirpiğinden kov nemi!

Ancak deniz olana olmak yaraşır gemi

Bu dünya gurbetinde herkes sınanmaktadır

Âhların alevinde tutuşup yanmaktadır

Güneşten payını al; bırak kederi, gamı!

Ne çok hüzün var Rabbim, hayat hüzzam makamı!

Gün olur devran döner, hep böyle gitmeyecek

Gülün haremgâhında baykuşlar ötmeyecek

Nice baharlar çıkar ölgün karakışlardan

Bir gün ayna kızarır utangaç bakışlardan

Bir gün diyet ödenir saçındaki aklara

Vakt erişir, su yürür kuruyan yapraklara

Dünyada güzellikler kelebek ömrü kadar

Üzülme battı diye, gün doğmak için batar

Göğüs kafesimize sığmaz olunca âhlar,

Bir dost muhabbetinde yanan yürek ferahlar

Merhamet geçer akçe, vicdan dönse de taşa,

Bir bakışın can verir kanadı kırık kuşa

İnsan başıboş değil, bir freni olmalı

Düştüğünde kaldıran, bir göreni olmalı

Tahammül tükenince, tak ettiğinde cana,

Dert söyletir insanı, asırlar sığar ân'a

Gün geceyi kovalar; aylar, yıllar akışır

Tebessüm sadakadır, sana gülmek yakışır!

Gece bâki değildir, elbet olacak sabah

Yücelerden kalplere bir gün iner inşirah!

Her canın sahibi var, gönüller kalmaz nâçâr

Bir kapıyı kapatan, binlerce kapı açar

Kalp bir kere kırılsa tamiri mümkün değil!

Elif misali dik dur, Hakk'ın önünde eğil!

04 Haziran 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ