Delik

Kimin eseri bu normalin kafesi

Koridor çok dar, başı belli, sonu belli

Ayna yasak, çok günah soluklanmak

Amma kapı var, hepsi kilitli

Delikten bakmak serbest

Bak tren kalkıyor istasyondan

Dedemle batak oynuyorum köşede

Kürek çekiyorum su birikintisi içinde

Ruhuma batıp çıkıyor kürekler

Televizyondan öğreniyorum fikirlerimi, kendimi

Hiç kapanmıyor televizyon, ayna yasak

Koridorun duvarlarına herkes bir şey anlatmış

Hep aynı kelimeler