Kabir

Bugün yolum kabristana düştü

Taşlar kendi dilinde söyleniyor

Şurda ahmet şurda veli yatıyor

Bir zamanlar koşup eğlenenler

Şu anda toprağın altında uyuyor

Kimi ana kimi baba ağa paşa

Kimide ömrün baharında yarım

Bir hikayesini tamamlamamış 

Mezar taşlarına yazan hikayesi

Aslında hikayenin son durağıydı

Kabir başında durup dua ederken

Anlıyor insan tefekküle düşerken

Bir an kendiside aynı durumda 

Fani dünyanın yolu Sonu olduğunu

İnsan anlıyor hep boşa kargaşa

Ne hırsın ne öfken malı mülkü

Sevgi aşılamadan gönül kırmayı

Fayda vermiyor Amelsiz uğraşı

İnsan ameliyle görülür hesabı