Sanma Duygularım Düzmece

kır çiçeklerine konan arılar esas özünü emer

petekte balını bal yapmak için

umut özlem hasret yüreğimdeki sevgi

sarar tüm ruhumu sana olan aşkım

doyasıya sarmak ister kollarım seni

o çiçeğe konan arı misali

tüm benliğimde hissederek sıcaklığını biçim biçim

ruhumda öylesine dayanılmaz bir acı ki bu

tahmin edemezsin

nasılda yanıyor kavruluyor

senin sevdanla benim şu içim

tenin öylesine taze öylesine güzel ki

hele o tatlı masum yüzün

bir tomurcuk yeni açılan gül sanki

söylemek bütün bunları anlatmak istiyorum

ama seni görünce titriyor her yanım

kalmıyor diyecek gücüm

ellerim sana dokunmak seni okşamak için

nasıl dayanılmaz bir istek duyuyor

sen tüm zerafetinle karşımda durduğun zaman

olmadığın görmediğim her ama her an

hep hayalinle yaşıyorum inan

ne kadar tatlı ne kadar hoş

seni düşünerek uykuya daldığım

gecelerden sonra gelen sabah

bir başka doğuyor doğaya her zamankinden

farklı gülümseyerek güneş

ve yayıyor tüm ışınlarını yeryüzünün her noktasına

bir siper oluşturuyor sanki gözlerine

seni görmek istercesine gizliceden

eminim hemde çok emin

sana olan seninle dolu duygularımdan

ve dahası senin o doyumsuz güzelliğinden

söyleyemiyorum belki bütün bunları çok istesemde sana

ancak dile getirebiliyorum bir bir dizelerimde

zannetme sakın ha sakın bu dizelerdeki duygularımı

ibarettir bir düzmeceden

kölecioğlu diyor sana olan duygularım

sanma düzmece

hepsi damla damla yüreğimden süzmece

ey yüreğimin sahibi gönlümün hakimi

olmasın bu sevda bu aşk bir bilmece

Ahmet kölecioğlu 1988