Yıkılmadım

Sensizliğe alıştım ben,

Kalabalıklar yordu beni.

Her kapıyı çaldım zamanında,

Açan olmadı, döndüm geri.

Yükümü kendim taşıdım,

Gözyaşımı içime akıttım.

Bir omuz aradım bazen,

Kendi gölgeme yaslandım.

Evim oldu sığınağım,

Duvarlar sırdaşım şimdi.

Ne gelen var, ne giden,

Ama kalbim hala dualarımda.

Kırıldım, eksildim belki,

Ama yıkılmadım hiçbir zaman.

Hayat ne aldıysa benden,

Ben sabırla yeniden kurdum düzenimi

Fatma Duran