Yorgun Ozanlar

Nice şair, nice yazar duyardık,
Hepisi de birbirinden ünlüydü.
Hayran olur yollarına uyardık,
Biz genç idik, öğrenmenin günüydü.

Devran döndü, yazan, çizen çoğaldı,
Kim popüler, yıldızları o aldı.
Moda idi, bak geriye ne kaldı?
Rüzgar esti, dönen gülün yönüydü.

Kimileri, çalakalem yazıyor,
İlgi yoksa biraz biraz kızıyor.
Kalem içre ne manalar uzuyor,
Anlamazlar bu gurubun bönüydü.

Nice yazar kara bahtına kırgın,
Kimi aşkın her türlüsüne dargın.
Birde baktım, duygu yorgun, ben yorgun,
Dinlenmeler, çalışmanın dünüydü.

Durmuşoğlum onca yaren tavsamış,
Sert duygular sende şimdi yavşamış.
Ozanlığın; cümle cümle kağşamış,
Ozan olmak her amacın önüydü.

Hüseyin Durmuş.