Zamansızaf

Kelebekler deyince,

O gün geldi aklıma

Hani 

O gün 

İnce beyaz elbisenle 

Dallar arasından bakıyordun ya  

Gökyüzüne

Bir de rüzgar eklenince

O ince elbisene

Görülmeliydin

Bu kadarını görmek bile 

Yeterdi bir ömre

Hele de

Küçük eğimde düşünce

Utandın 

Gözlerin düştü gözlerime

Ve dudaklarında

Mahcup bir gülümseme

İşte böyle Rozalina

Bir ikindide 

Bir ormanın içinde 

Ve senin içinde 

Buldum kendimi

Biliyorum

Ben giderken 

Sende bırakacağım  

Her şey genç kalacak

İlkbahar kalacak  

Tomurcuk kalacak 

On yedi yaşında kalacak

Düşünüyorum da

Rozalina

Aşk kaç yaşına kadar yaşamalı?

Yaşlanmalı mı?

Bir kelebeğin ömrü kadar olsa 

Olmaz mı?

Rozalina

Sana bırakmak istiyorum

Biraz sevdam var

Bir öğlen sonrası kadar 

Daha çok bırak isterdim

Ama kader bu ya

Bazı insanlar

Birbirlerine zamansız rastlar...