Leyla

        LEYLA

Nazlımı sorarım kurt ile kuşa

Bulunca kul oldu el oldu Leyla

Göz yaşımı döktüm dağ ile taşa

Gelince dal oldu gül oldu Leyla

Yelken açıyorum koca ummana

Sığındım aşk gibi sadık limana

Sual ediyorum cümle cemâna

Sorunca göl oldu çöl oldu Leyla

Bülbül gibi niyaz edip ağladım

Vücudum şehrini yaktı dağladım

Aşkın bir ucunu yâre bağladım

Konuştum dil oldu bal oldu Leyla

Bunca yıl Leylamı aradım durdum

Alabora oldum karaya vurdum

Elbet suç benimdi cürmüme yordum

Bazende hal oldu lâl oldu Leyla

Sefil Feryadiyem ne oldu bana

Gülistana girdim sordum bağban'a

Aşk ateşi yandı dokundu cana

Sonunda yel oldu kül oldu Leyla

Tunahan AYDOĞAN

01 muharrem 1438