Düştükçe Aklıma

düştükçe aklıma geçmişte kalan

mazideki o tatlı anılar

tozlanmış albüm yapraklarındaki

soluk resimlerde canlanıp gem vuruyor

ruhumda esen fırtınalara

gönül tarlamdaki toprağı ekip

henüz daha bir fidanken kesip

kurutmaya çalıştığın o sevgi ağacının kökleri

içimdeki aşk pınarının sevgi sularıyla

beslenip filizlenerek o taze yeşilliğini koruyor

ümidin pencereleri hep perdesiz

kapıları ise kilitsiz açık duruyor

bir bülbül bile konmuş güle sessiz bekliyor

belki bir gün hatırlayıp dönerde gelir diye

kölecioğlu diyor gelir diye

o yar bir gün gelir diye

arayıp da sorar diye

o yar gelir sorar diye

Ahmet kölecioğlu 1988