Münkir

MÜNKİR

Yol ne tarikat ne bilmez yererler

İlim yok irfan yok kul oldum sanır

Rahi aşk bahrîne sağır âmâlar

Gülistana girer gül oldum sanır

Şeyda bülbül gibi aşka ötmezsin

Sen ki erenlerle dosta gitmezsin

Mecnun gibi çölde gezip bitmezsin

Kerem gibi yanar kül oldum sanır

Sözünde hikmet yok faydasız ilim

Görsen sanki şeyh'tir her işi elim

Bunlara inanmaz hür aklı selim

Söyledikce coşar sel oldum sanır

Münkirdir inanma bilmez hakîkât

Tarikat önünde sanki barikat

Ehli sünnet dışı bozuk itikat

Köpek bile yemez yal oldum sanır

Bu güzel dinime fitne sokanlar

Bir iyilik yapıp başa kakanlar

Mazlumun fakirin canın yakanlar

Konuştukca eser yel oldum sanır

Aşkın badesinden şarap içmeyen

Hak rızası için candan geçmeyen 

Bi çare ümmete kucak açmayan 

Kelam eder senle lâl oldum sanır

Edep erkan bilmez anca konuşur

Alimin yanın dan hemen sıvışır

Bunlarada ancak kaçmak yaraşır

Yumurtlamaz amma fol oldum sanır

Ashaba sövenler zehir saçarlar

Zoru gördüğünde hemen kaçarlar

Sakal sarık cübbe sergi açarlar

Zehir bunlar amma bal oldum sanır

Feryâdî sevmedi zulûm edeni

Hak emrine yanlış dava güdeni

Bilgisizlik bunun bütün nedeni

Patikadır bunlar Yol oldum sanır

Tunahan AYDOĞAN