Esenlik

Güzel adam, bir zaman daha bizimle kal

Gönlüne düşen hüzün şimdi parmak uçlarında 

Dökülüyor gündüzün kızaran yanaklarında 

Süzülerek uzaklaşan bir şey var gözyaşlarınla

Görünüp uzaklaştı öylece kalmadı karanlığa

Ama yıldızlar görünecekti, elbet bahar serpilecekti

Şimdi kucağına düşen bir esenlik sardı her yanı

Kök sal şimdi toprağa, dal verdikçe tutunsun sabaha