Halini Bilmez

Bir gün bir padişahın huzuruna aklı kıt, ağzı bozuk biri girmek istemiş. Nöbetçiler ünü bu şekilde olan kişiyi padişahın huzuruna almak istememişler. Lakin gürültü patırtısı o kadar çok olmuş ki, en sonunda padişaha söylemek zorunda kalmışlar. 

Padişahım aklı kıt, ağzı bozuk ve gürültü patırtısı çok olan halkınızdan biri huzurunuza gelmek ister. Ne yaptıksak geri gönderemedik. 

Padişah buyursun gelsin bakalım der. 

Aklı kıt, ağzı bozuk kişi ne yaparsa ne derse o şekilde konuşup durmuş . 

Padişah hiçbir şey demeden sadece dinlemiş. 

En sonunda sözü biten şahıs padişahın yüzüne bakmış. Belki bir onay ya da bir azar görmek istercesine. 

O baktıkça padişahta ona bakmış. Ama bu bakışı bir babanın evladına bakan rahmet dolu nazarı gibiymiş. 

Şahıs bu nazarı sevmemiş. İçten içe kibirlenip daha da konuştukça konuşmuş . Ve sonra hiddetle huzurdan çıkmış gitmiş.  

Onun çıkarken ki halini gören veziri merakla padişahın huzuruna çıkmış. Ve padişaha sormuş ne olup bittiğini. 

Padişah derinden bir iç çekip, neresinin ağrıdığını bilmeyen ,derman kapısında inler durur. 

Acısından inleyene kızılmaz. Hem inleyip hem de kibirlenip dermanını elinin tersiyle iten ya akıldan olur ya da hastalığından ölür . Der ve susar.

Bahtinur Cano