Uzaklardaki Sevgili Dön Gel Gayri

Uzaklarda hasretini çektiğim sevgili,
Aklımdasın yine,
Ve içimde amansız yangınlar,
Düşünüyorum anlamsız ayrılığı,
Bir veda bile etmeden çekip gidişini,
Ve inanamıyorum…
Bu aşk böyle bitmemeliydi,
Bir elmanın iki yarısı gibiydik,
Dünyanın yıkılışına inanırdık da,
Böyle biteceğine inanmazdık,
Ne oldu ki?

Uzaklarda hasretini çektiğim sevgili,
Belki unutmuşundur çoktan,
Belki anmıyorsundur adımı,
Ama ben hiç unutmadım,
Hep aklımdasın ve unutamadım biliyor musun?
Hani unutmak istemediğimden değil benimkisi,
Bütünleşmişsin benimle,
Ben olmuşun gayri,
Unutmak istediğim anlarda,
Benim beni durduruyor,
Her güneşin doğuşu bana bakarken gözlerinin parıltısını,
Denizin mavisi göz bebeklerini,
Bülbüllerin ötüşü güzel sesini,
Güllerin kokusu mis kokunu hatırlatıyor biliyor musun?
Her günbatımı üzerime çöken karanlık gidişinin yasıyla birlikte,
Kızıl şafaklar dönme ihtimaline binaen günüme umut saçmakta,

Uzaklarda hasretini çektiğim sevgili,
Yalnızlık kaderimmiş gibi yine yalnızım,
Gidişinin ardında bir harabeye döndüm,
Dönmesen enkazım bile bulunmayacak,
Hani seviyorum diyordun ya!
Ayrılamam,
Sensiz dayanamam diyordun,
Yalan mıydı yani,
Yok inanmam,
Sevmek gibi bir duygu emanet verilmez ki;
Yani ısmarlama aşklara karnım dünden toktu,
Yapmacık olamaz yaşanan anlar,
Bir figüran bile böyle rol yapamaz,
Biliyorum beni, seni sevdiğimden çok sevmiştin,
Ve biliyorum beni, seni özlediğimden çok özlemişsin,
Feryadını duyar gibiyim esen meltemin serinliğinde,
Artık bekletme bu biçare yüreğimi,
Dön gayri,
Dön gel…